brak komentarzy

Warsztaty ikonograficzne w Supraślu

Z błogosławieństwa ordynariusza diecezji łódzko – poznańskiej, biskupa Atanazego w dniach od 18 do 25 lipca, od niedzieli do niedzieli, Pracownia Ikonograficzna przy Parafii Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Krakowie przebywała Supraślu. Monaster Zwiastowania i Akademia Supraska stały się miejscem naszych warsztatów ikonograficznych.  W tym roku ten czas poświęciliśmy pracy nad piękną ikoną Archanioła Gabriela, jej pierwowzór pochodzi z XII wieku z Nowgorodu Wielkiego i inaczej nazywany jest Aniołem o Złotych Włosach.

W poniedziałek zaczęliśmy naszą pracę od Św. Liturgii w cerkwi Jana Teologa, a następnie zapoznaliśmy się z piękną pracownią, która wśród takich zalet jak wielkie piękne  okna zachwyca też cudownym widokiem na pejzaż z rzeką.

W pierwszym dnu powstał rysunek i nalewany ornament nimbu. Przez kolejne dni wnikliwie studiowaliśmy różne sposoby nakładania tempery na tło i grecką metodę malowania karnacji. Odwiedziliśmy Muzeum Ikon, a także mieliśmy spotkanie z Ojcem Pantelejmonem z monasteru supraskiego. Rozmawialiśmy o wierze i tych pytaniach, które się rodzą w sercu człowieka: o Prawosławiu, jego tradycjach. Zwiedziliśmy też monaster w czasie, gdy się nie odbywają nabożeństwa, aby można było bardzo szczegółowo zobaczyć freski obydwu świątyń.

Trzecia część naszej pracy nad ikoną Archanioła była poświęcona asystkom. Jest to technika nakładania złotych płatków na nakreślone specjalnym klejem graficzne kreski. Właśnie dzięki nim każdy z Aniołów napisanych na warsztatach ma teraz złote włosy. Większość uczestników po raz pierwszy próbowała tej techniki, wymaga ona wiele precyzji i cierpliwości. Ale Pan Bóg czuwał nad nami i przed nastąpieniem sobotniego wieczoru każdy dokonał na ikonie napisu – nadanie imienia jest tym znakiem, że ikona skończona.

Wieczorami  nie zabrakło też wolnego czasu, żeby pochodzić po przytulnym Supraślu, wybrać się na Festiwal Teatralny… Każdy znalazł coś dla siebie. Był to też dobry czas na bycie razem, głębszego poznania się, powstawania nowych przyjaźni. Nasza grupa składała się z osób ze wszystkich trzech grup,  które w ciągu roku uczęszczają w stacjonarnych kursach w naszej Pracowni , więc mogliśmy się jeszcze lepiej poznać.

Po niedzielnej Liturgii wyruszyliśmy w długą drogę powrotną. Mam nadzieję, że każdy zabrał w swoim sercu dobre wspomnienia, a w dłoniach nowe umiejętności. Na Chwałę Bożą!

Tekst i foto: Irina Obuchowa

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.